Sardinië: Puur & Traditioneel
Sardinië staat bekend als een 'Blue Zone', een regio waar mensen uitzonderlijk oud worden. Hun geheim? Puur, onbewerkt eten, veel olijfolie, verse kruiden en magische pastagerechten.
- Porceddu (Speenvarken): Hét nationale gerecht van Sardinië. Dit jonge varken wordt urenlang langzaam geroosterd aan het spit boven een vuur van mirte- en eikenhout. De buitenkant is super knapperig, het vlees is boterzacht.
- Culurgiones: Een unieke, met de hand gevouwen pasta die lijkt op een tarwe-aar. Ze zijn gevuld met een romig mengsel.
- Mengsel van aardappel, pecorino-kaas en verse munt, meestal geserveerd in een simpele, rijke tomatensaus.
Seadas: Het ultieme Sardijnse dessert. Het is een gefrituurd deeggerecht gevuld met jonge, smeltende pecorino-kaas, rijkelijk overgoten met warme, bittere mirte was-honing. Een verslavende combinatie van zoet en zout
Zuppa cuata
Zuppa cuata betekent ‘verborgen soep’. Het wordt ook wel zuppa gallurese genoemd, naar de streek waar het gerecht van oorsprong vandaan komt, de Gallura (in het noordoosten van het eiland). Eigenlijk is het geen soep, maar een soort lasagne van brood, kaas en geurige lamsbouillon (al wordt die tegenwoordig ook wel vervangen door bouillon van rund of kip).
Culurgiones zijn pastapakketjes gevuld met aardappelen, pecorino sardo en verse munt. Ze worden meestal geserveerd met tomatensaus, met een glaasje Cannonau erbij.
Deze pastasoort is het belangrijkste streekgerecht uit de keuken van Ogliastra, de streek die behoort tot een van de Blue Zones. De vele honderdjarige inwoners worden met name zo oud vanwege hun gezonde dieet, met pure, eenvoudige ingrediënten. Traditionele gerechten vormen een belangrijk onderdeel van het levenselixer dat door wetenschappers over de hele wereld wordt bestudeerd.
Porcheddu
Speenvarken aan het spit
Voor de vegetariërs onder ons geen aanrader, maar een echt feestmaal voor veel Sardijnen. Het gegrilde speenvarken op z’n Sardijns (in z’n geheel aan het spit) is een graag geziene gast bij dorpsfeesten.
🇮🇹 Amaretti Sardi – zacht vanbinnen
Voor ongeveer 20–24 amaretti.
Ingrediënten
- 250 g geblancheerde amandelen
- 150 g kristalsuiker
- 2 eiwitten, ca. 60 g
- fijne rasp van ½ biologische citroen
- ½–1 tl amandelaroma, afhankelijk van de sterkte
- snufje zout
- kristalsuiker om door te rollen
- 20–24 hele amandelen voor bovenop, eventueel
Bereiding
- Maal de amandelen fijn tot een soort grof amandelmeel. Niet te lang malen, anders komt de olie vrij.
- Meng met suiker, citroenrasp en een snufje zout.
- Klop de eiwitten met een vork alleen los — niet stijf.
- Meng eerst ongeveer ¾ van het eiwit door de amandelen. Voeg daarna beetje bij beetje meer toe tot je een zacht, vochtig en plakkerig deeg hebt. Misschien heb je niet alles nodig.
- Meng het amandelaroma erdoor. Begin met ½ tl; dat spul kan behoorlijk enthousiast zijn. 😉
- Laat het deeg 30 minuten rusten in de koelkast.
- Verwarm de oven voor op 170 °C boven-/onderwarmte.
- Vorm met vochtige handen bolletjes ter grootte van een walnoot. Rol ze door kristalsuiker en leg ze op bakpapier. Druk eventueel een hele amandel bovenop.
- Bak ze 15–18 minuten. Ze mogen barsten en héél licht kleuren, maar haal ze eruit terwijl ze nog zacht aanvoelen.
- Laat volledig afkoelen. De buitenkant wordt steviger, terwijl het hart zacht en bijna marsepeinachtig blijft.
JozeCooks-tip: ik zou voor de eerste bakronde eerder 15 dan 18 minuten aanhouden. Bij amaretti is “die kunnen nog wel twee minuutjes” precies het moment waarop je van heerlijk zacht naar koekje-met-kiesbrekerpotentieel gaat.
En citroen + amandelaroma zou ik zo houden. Geen vanille erbij — dan blijft hij lekker puur Sardijns. 🇮🇹🍋
Cannonau – de trots van Sardinië 🇮🇹🍷 Cannonau is de bekendste rode wijn van Sardinië. De druif is vrijwel zeker dezelfde als de Franse Grenache (in Spanje: Garnacha), maar op Sardinië heeft hij zich al eeuwenlang ontwikkeld tot een wijn met een heel eigen karakter.
Het Wijnhart van Sardinië – Cannonau uit Barbagia
Het wijnhart van Sardinië ligt in de idyllische driehoek tussen Orosei, Baunei en Barisardo, die zich landinwaarts uitstrekt tot diep in de ruige bergstreek Barbagia.
Terroir
- Hoogte & Zon: De wijngaarden profiteren van een hoge ligging en volop zonneschijn, wat de druiven rijp en intens maakt.
- Koele nachten: Temperatuurverschillen tussen dag en nacht bewaren de frisse zuurgraad en versterken de aromatische complexiteit.
- Granietrijke bodems: Het graniet geeft de wijn een minerale ondertoon en draagt bij aan de typieke robuuste structuur.
De wijn
Cannonau, de Sardijnse tegenhanger van Grenache, ontwikkelt zich op deze unieke omstandigheden tot een rode wijn met:
- Krachtig, vol karakter
- Kruidige tonen van rozemarijn, wilde kruiden en rode bessen
- Een stevige, soepele afdronk
Waarom Barbagia?
De combinatie van zon, koele nachten en graniet vormt een perfect evenwicht tussen rijpheid en frisheid – het geheim achter de herkenbare, toch volledige eigen stijl van Barbagia‑Cannonau.
Proef de passie van Sardinië in elk glas.















